بيكاري در ايران
تحقیقات نشان می دهد ۱۳ عامل برای ترک شغل در ایران وجود دارد که از مهمترین آنها دستمزد پایین و قراردادهای موقت کار است. هراس از اخراج و ترک کار، باعث گرایش شدید کارجویان ایرانی به مشاغل دولتی شده است.
به عقیده کارشناسان بازار کار دلایل جابهجایی و تغییر شغل در ایران به صورت مستقیم با ماهیت شغل، وضعیت امنیت آن، حقوق و مزایا و جایگاه اجتماعی آن در ارتباط است؛ از این رو درصدی از نیروهای کار در میانهی راه تصمیم میگیرند شغل خود را تغییر داده و به اصطلاح از نو تجربهی جدیدی را در جایی دیگر شروع کنند.
بیثباتی بازار کار، تعدیل نیرو توسط بنگاههای اقتصادی و کسب و کار و مراکز تولیدی کشور، تلاش شاغلان برای دستیابی به جایگاه های بالاتری از اشتغال، بازنشستگی، خوداشتغالی و موضوعاتی از این دست نیز به عنوان دیگر دلایل اختیاری و غیراختیاری انجام جابهجاییهای نیروی کار کشور است.
در عین حال، برخی میگویند درصدی از رفت و آمدهای نیروی کار کشور به دلیل نوع نگاه و طرز فکر کارفرمایان درباره نیروهای کار است. به بیان دیگر، کارفرمایانی که همواره برای تصاحب نیروهای قوی و توانمند در عرصهی شغلی تلاش میکنند، غالباً دارای محیطهای کاری بیثبات و هراسانگیز برای نیروهای کاری خود هستند.
هراس دائمی بازار کار از اخراج و بیکاری
متاسفانه در اینگونه فضاهای کاری و بنگاهها، بهدلیل هراس دائمی افراد از احتمال بیکاری، امکان بروز استعدادها، خلاقیتها و توانمندیهای افراد فراهم نمیشود. از سویی، به دلیل پایین بودن امنیت شغلی، میزان بهرهوری نیروی کار نیز به صورت ناخودآگاه به جای افزایش، کاهش خواهدیافت.
گزارش جدید وزارت کار درباره دلایل ترک کار در ایران نشان میدهد طبق آمارهای موجود، از یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفری که در سال ۹۲ ترک کار کردهاند، یک میلیون و ۱۰۰هزار نفر مرد و تنها ۱۲۰هزار نفر زن بودهاند. این موضوع میتواند بیارتباط با میزان حقوق و دستمزد مردان و در نتیجه تلاش آنها برای کسب موقعیتهای بهتری در بازار کار باشد.
پایین بودن درآمد در طول سالهای اخیر یکی از مهمترین دلایل ترک شغل در ایران محسوب میشود که در کنار برخی دیگر از دلایل از جمله تعطیلی دائمی محل کار، فصلیبودن کار، موقتیبودن کار، جابهجایی محل کار، تحصیل و یا آموزش، اخراج و یا تعدیل نیروی کار وجود دارد.
همچنین بروز مسائل خانوادگی، مهاجرتها، بازنشستگی، به پایان رسیدن دوران خدمت وظیفه، کهولت سن و بیماری از دیگر دلایل ۱۳ گانه ترک کار در ایران است. براساس آمارهای موجود در سال ۹۱ مجموعاً یک میلیون و ۵۶۱ هزار و ۳۵۱ مورد ترک شغل در ایران به ثبت رسید.
علاوه بر این، در سال ۹۲ تعداد یک میلیون و ۱۸۷ هزار و ۸۴۳ مورد ترک شغل دیگر نیز در ایران به ثبت رسیده است. می توان گفت موقتی بودن شغلها در ایران دلیلی محکمتر از میزان حقوق و دستمزد برای افرادی است که نسبت به ترک شغل خود اقدام کردهاند به نحوی که در سال ۹۲ تعداد افرای که به دلیل پایین بودن حقوقها کار خود را ترک کردهاند ۱۹۰ هزار نفر بوده و افرادی که به دلیل موقتیبودن کار، شغلشان را ترک کردهاند ۲۹۲ هزارنفر بوده است.
ایرانیها به کدام دلایل کارشان را تغییر میدهند؟
بررسی وضعیت ترک شغل در ۵ سال گذشته نشان می دهد ۴ عامل نسبت به بقیه عوامل تاثیرگذاری بیشتری داشته که اولین مورد آن موقتی بودن کار با ۲۴.۶ درصد است. این عامل یکی از موثرترین عوامل ترک شغل از سوی شاغلان ۱۰ ساله و بیشتر در کشور است.
عموماً مردان در این زمینه دارای آمارهای به مراتب بالاتری نسبت به زنان هستند که نشاندهندهی نگرانی بیشتر مردان نسبت به زنان به عنوان سرپرستان خانوار برای از دست دادن شغل و هراس از بیکار شدن است.
پایین بودن درآمد به عنوان دیگر عامل مهم و تاثیرگذار ترک شغل در ایران محسوب می شود که ۱۶.۱ درصد کل ترک شغلها را به خود اختصاص میدهد. همچنین ۱۵.۶ درصد افرادی که به عنوان سرباز مشغول به کار میشوند نیز پس از دوران سربازی به جمع بیکاران میپیوندند؛ بنابراین این گروه نیز دارای آمار بالایی به لحاظ ترک شغل در ایران است.
از سویی اخراج و تعدیل نیروی کار در ایران ۱۲.۱ درصد دلایل ترک شغل و بیکاری را تشکیل میدهد. بنابراین مباحث مربوط به حقوق و دستمزد و قراردادها که در طول سالهای اخیر از مباحث اساسی و چالشی بین نمایندگان کارگری و کارفرمایی کشور بوده؛ بیشترین نقش را در ریزش و جابهجایی نیروی کار بازی میکنند
- See more at: http://roozafarin.com/%D8%B9%D9%84%D9%84-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86#sthash.3Xtfi3jg.dpuf
خوش آمدين............